O Pracowni

Pracownia Leksykograficzna Instytutu Filologii Polskiej UAM istnieje od 1 lipca 1998 roku. Jej pierwszym kierownikiem, do przejścia na emeryturę w 2008 roku, był prof. Stanisław Bąba. Potem funkcję tę objął dr Jarosław Liberek. W latach 2012 ‒ 2014 Pracownią kierowała dr Gabriela Dziamska-Lenart. Od 2014 roku jednostką kieruje ponownie J. Liberek.

Nieformalnym zaczątkiem Pracowni były badania z zakresu stylistyki i leksykologii, jakie w latach sześćdziesiątych podjął prof. S. Bąba. Na ich użytek gromadził cytaty zawierające związki frazeologiczne z najróżniejszych tekstów artystycznych i nieartystycznych, wcale nie planując, że posłużą one w przyszłości do stworzenia odpowiedniej jednostki naukowej, ani tym bardziej do redagowania słowników. Z czasem „zbieractwo fiszkowe” przekształciło się w metodyczną eksplorację współczesnego piśmiennictwa polskiego. W 1988 roku na stanowisko asystenta prof. S. Bąby przyjęty został mgr Jarosław Liberek, który zaczął wspierać swojego nauczyciela w zapełnianiu cytatami kolejnych półek. Po kilku latach zbiór materiałów stał się pokaźnych rozmiarów kartoteką. Wprawdzie nie składały się na nią pliki, foldery, katalogi, podkatalogi czy jakiekolwiek inne jednostki znane ze stosowanych wówczas programów komputerowych, lecz pudełka po butach (czyli tzw. „pudełkony”), ale stan ilościowy i zróżnicowanie pozwalały ją uznać za całkowicie wystarczającą do prowadzenia badań naukowych. Była to pierwsza tego rodzaju kartoteka w Polsce. Od 1993 roku w zbieranie materiałów zaangażowała się mgr Gabriela Dziamska, nowo przyjęta asystentka profesora. Dość szybko wyspecjalizowała się w ekscerpcji tekstów prasowych, co z czasem przyniosło bardzo wymierny efekt w postaci pracy doktorskiej.

W momencie powołania Pracowni podstawowym jej celem stało się opracowanie już istniejących, bogatych zbiorów oraz systematycznego ich uzupełniania. Pierwszym etatowym pracownikiem tej jednostki została mgr Maria Sobańska-Liberek, która wcześniej (w latach 1990‒1992) doświadczenie leksykograficzne zdobywała w Instytucie Słowianoznawstwa Polskiej Akademii Nauk. W początkowych latach istnienia Pracowni M. Sobańską-Liberek wspomagali w ekscerpcji źródeł mgr Krzysztof Skibski oraz mgr Piotr Fliciński. Dokładne opracowanie i oszacowanie materiałów spowodowało, że urosły one do takich rozmiarów, iż zdecydowano się nazwać je oficjalnie Korpusem Frazeologicznym Języka Polskiego (KFJP). Właśnie na nim koncentrują się od lat nasze badania. Za ich cel podstawowy uznajemy jak najdokładniejszy opis współczesnej normy frazeologicznej, zarówno w jej aspekcie ilościowym, jak i jakościowym.

Obecnie w Pracowni prowadzone są badania w kilku podstawowych kierunkach, przy czym nieodmiennie ten leksykograficzny pozostaje wciąż najważniejszy.

Publikacje związane z Pracownią